z.
@Zey26
30 okur puanı
Ağustos 2018 tarihinde katıldı
Korkarım tozu yere inmeyecek hayatımın. Baksana, habire dörtnala atlar geçip duruyor üstünden.
Reklam
“düşünsene ne bitmemiş, ne geçip gitmemiş ki bugüne dek, biz kalalım böyle?”
Hayat işte. Evde hayal kuruyor, sonra sokağa çıkıyor ve hepsini tek tek gömüyorsun bir yerlere. Hayatın aklındakiyle alakası yok. Eter koklatılıp bayıltılmış ve hiç bilmediğim bir yere getirilip bırakılmış gibiyim. Eve dönmek istiyorum artık. Kendime dönmek.
-Konuşmaktan başka nemiz var ki?.. dedi.
Eleştiri, özeleştiri, yergi, savunma, başkaldırma, ola ki bencil bir mutluluk, her şey vardı bu sözlerde. Söylenişindeki bütün sadeliğe, vurgusuzluğa karşı çarpıcı acılık, bu çelişkili karışımdan geliyordu: Konuşmaktan başka nemiz var ki?..Ya ondan da yoksunsak?..
Sayfa 108
Büyük bir gürültüyle akan suya baktı, elini tuttu, ılıktı tam istediği gibi.Fakat yine de bir giremiyordu suyun altına.Değişmek istemiyorum da ondan.Bu suyla birlikte içindeki her şey akıp gidecek.Sonra yavaşça girdi. Hiçbir şeyin akıp gideceği yok.Ne kolay öyle! Korkaksın da ondan.Her şey hemen değişiversin istiyorsun.Sanki daha mı iyi olurdu?.. O zaman da peşinden koşar,bir türlü yetişemezdin.Şimdi de geri kalıyorum; bak şimdi de...
Sayfa 19
Reklam