Kendimizden daha akıllı, iyi ve değerli birisi zayıf ve hatalı doğamızı mükemmelleştirmek için bize yardım elini uzatmadığı sürece, bizler benzersiz ama yarım yaratılmış yaratıklarız.
Bazen mutlak başarının eşiğindeyken başarısızlığa uğradım; yine de sonraki gün ya da saatte gerçekleşebilir umuduna sarıldım.
Yalnızca düşüncenin varlığı bile gerçeğin dayanılmaz bir kanıtıydı.
İnsan aklına art arda gelen olaylarla kamçılanan duyguları izleyen, ruhu hem umuttan hem de korkudan yoksun bırakan durgunluğun ölüm sessizliği ve keskinliği kadar acı gelen başka bir şey yoktur.
Kan özgürce damarlarımda akıyordu ama hiçbir şeyin söküp atamadığı vicdan azabı ve acının ağırlığı kalbime çökmüştü.
Yalan doğruya bu kadar benzerken, kim kendine mutlak mutluluk çıkarabilir?
ve bir adam, kadının gayretli dikkatine çarpan binlerce küçük ayrıntıya kördü.
İnsan aklı için büyük ve ani değişimden daha acı bir şey yoktur.