Kitap okuma denilen șey benden koparılıp alınırsa , hiçbir hayat deneyimi olmayan ben ağlanacak halde
olurdum galiba. Kitapta yazılanlara işte o kadar çok güveniyorum. Bir kitap okuduğumda, onun için deli olur,
ona güvenip empati duyar, onu özümser ve hayatımın bir parçası hâline getirir, başka bir kitap okuduğumda ise ânında değişiverir.
Sanki bir kutuyu açınca içinde küçük bir kutu varmış, o küçük kutuyu
açınca içinde daha da küçük bir kutu, onu da açınca yine, yine daha küçük bir kutu, o kutuyu açınca küçük bir kutu
daha... sonra bu şekilde yedi, sekiz... Açtıkça sonunda nihayet zar kadar küçük bir kutu çıkmış ve onu da açınca
hiçbir şey yokmuş, bomboşmuş gibi bir his.