İnsan gömdüğü şeyin gömüldüğü bu çok derin yerden asla çıkamayacağını, orada çürüyüp yok olacağını sanıyor. Ama öyle olmuyor, aksine gömülen şey katılaşıyor, zonklayan bir ağrı haline geliyor ve katılaşan bu kitle bir de üstüne enfekte oluyor insanın bilincine de beleğine de irin gibi, ince ince sızıyor.
Geçmişime, geleceğime, hayatımın bütün zamanlarına bakıyorum ve zamanın bir erozyon olduğunu düşünüyorum. Zaman üstümüzden geçiyor, bizi ve her şevi incecik rendeliyor, her şeyi toza dönüştürüyor.
Çünkü unutmak, sorunları çözmez, göz ardı etmemizi sağlar. Evi temizlerken çer cöpü halıın altına süpürmek gibi. Ama halının altındaki pislik yok olmaz, hep orada kalır. Daha da kötüsü bir gün ortaya çıkar.
"Hayat arkadaşı ha. Güzel, sevindim buna. Bazı insanlar bize iyi gelir; gülüşleri dünyamızı aydınlatır, sesleri içimizi ısıtır, bakışları yaşama sevinci verir. Bazı insanlar şifadır Nevzat Bey.