Aslında bedenimizin doğası gereği merhametli olduğu anlaşılıyor -sonunda anestezi yerine biraz hafıza kaybı... Bizi terk eden hafıza, bizi çocukluğun sonsuz tarlalarında son kez oynamaya bırakıyor. Izni kopartılan son birkaç, hadi beş olsun, dakika için bir zamanlar evin önünde oynarken yaptığımız gibi. Son kez çağrılmadan önce.