İnsan aslında ilkini değil, gönlünde izi kalanı unutamıyor hiç. Bir şarkı sözü, bir fotoğraf, en küçük bir detayda hatırlıyor yeniden. Geçmişe gitmek istiyor, geçmişe gidip ilk gördüğü anda kendi kendine söylemek istiyor. "İyi bak şu karşında duran bir çift göze, gönlünde izi çok kalacak ve sakın üzme onu, yokluğunda aldığın her nefes sana zehir olacak..."
Ve anladım ki insan aslında gidişlerde değil, kaybedişlerde hapsoluyor gönlüne..!️