Pınar oğuzalp
@Zeyna0101
48 okur puanı
Mayıs 2019 tarihinde katıldı
Körlük kitabını severek okudum desem yalan olur. Nobel ödülünü ne kadar hak etmiş? diye düşündüm.
Yazar hayal dünyasını fazla ütopik şekilde aktarmış , verilmek istenen mesajlar - evet, tamam.
Geri kalanında eleştirilecek nokta çok.
Karakterlerin adını vermemesini, hangi ülke olduğunun belirtilmemesi ve körlüğü 'beyaz körlük' olarak adlandırması... Evet, bunlar güzeldi.
Kitapta verilmek istenen siyasi, toplumsal, kişisel, ruhsal ve ahlaksal mesaj adresini bulmuş olsa da yazarın aktarım şekli bana fazla mübalağalı geldi.
Yazım kurallarına ve imla kurallarına riayet etmemesi, sayfanın baştan sona uzun cümlelerle donatılması, virgül - nokta dışında noktalama işareti olmaması beni rahatsız etti. Bazı kelimelerin aynı sayfada sıkça tekrarı, konuşma çizgisinin olmaması kimin ne dediğini anlamakta güçlük çekmeme yol açtı...
Doktorun karısı, doktorla giderek çok iyi bir hamle yapmasına karşın sonrasında bu kadar pasif kalması beni çok şaşırttı ve olan bitenler nedeniyle doktorun karısı tiksinti uyandırdı bende... Hele de gözlüklü kız...
Kadın kadının kurdudur...
Olaylar fazlasıyla çarpık geldi bana.... Önce teslim olup sonra mücadeleye geçmeleri... İşte bunu sevmedim. Psikolojik olarak da mantıklı gelmedi. İnsan ilk etapta mücadele eder sonra teslim olur.
Kitaptaki siyasi eleştiri ve insanların birbirlerine yaptıkları kötülükler şu anki bize ayna gibi...
Ortadayım açıkçası kitap ile ilgili....
Ne sevdim ne sevmedim
Reklam
Öğrendim ki beni hiç sevmemişsin
Sevmemek ne kelime
Hiç değer bile vermemişsin
Keyfine göre davranıp
Keyfince kalmışsın yanımda
Keyfin yetmeyince almışsın soluğu başkasında
Öğrendim ki doğmamışım ben sende
Elmişim meğer hep sende
Kendince sevmişsin beni gönlünce
Ederim yokmuş ki hiç sende
Öğrendim ki yokluğum beş para etmezmiş sende
Varlığım kâr etmiş mi ki sende
Yokluğum ne etsin sende
Vicdan muhasebesi yok zaten sende
Gözyaşı olup dökülsen de bende
Öğrendim ki hiç köşe bulamamışım kalbinde....
Her gördüğün O'dur, ama hiçbiri O değildir. Tokat gibi iner yüzüne... Dışarı çıkıp hava almak istersin, ciğerlerin solusun bir nebze istersin ve bir koku gelir, onun kokusu, ciğerin solar... Darmadağınık bir halde kalakalırsın. Yakalandığın şeyden kaçamazsın, kaçarak kendini kandıramazsın. Bir banka oturursun, etrafı izlersin ama izlediğin etraf değildir, anılarınızdır. Bir çift görürsün bir kelime çalınır kulağına, aynen O'ndan duyduğun kelimedir, seni götürür o AN'A bırakır. Çıkamazsın, kurtulamazsın O'na sıkışıp kaldığın labirentten... Unuttum dersin, geçmişte kaldı dersin, bitti gitti dersin ve takvim çarpar yüzüne ilk tanıştığınız günü, doğum gününü... Vazgeçtim dersin, telefon titrer, bir mesaj gelir, O'ndan mı acaba hissi ellerini titretir. Geçemezsin, bırakamazsın, unutamazsın... Yollar artsa, yıllar artsa, bir başkası girse hayatına UNUTAMAZSIN... ÖLSEN UNUTAMAZSIN, yaşadığın sürece illa bir şeyler bir şekilde HATIRLATIR ... O'NU...