Pınar oğuzalp
@Zeyna0101
48 okur puanı
Mayıs 2019 tarihinde katıldı
Kalp atışı imiş...Edebiyat
Yeni bir furya başlamış, özellikle Watpadd'de yazanlar arasında. Belki bu inceleme yazım kaldırılacak belki hesabım kapatılacak ama ben yazacağım. Bu kitabı okuduğuma bin pişmanım. Emine Tavuz, öyle bir hayal (!) dünyası ile bizi muhattap ediyor ki Stockholm sendromuna sürükleniyorsunuz. Tecavüzcünüze aşık olacak kadar, size şiddet uygulayan birine 15, 16 yaşlarında Kahraman ilan ettirecek kadar ! Ya siz bunları nasıl yazıyorsunuz? Bir bayan olarak fikriniz, hayal dünyanız bunları kaleme nasıl alıyor? Dervişin fikri neyse zikri de odur mu diyelim şimdi? Henüz lise çağındaki çocuklar metro hattında günlerce mahsur kalıyor ve kimse onlara ulaşmıyor ve herkes de ölüyor, iğrenç yaklaşımlar ve kötülüklerle örülü bir yazı kaleme alınmış. İsyan etmemek elde değil, illa kızlar aptal olacak erkekler kötü ve ahlaksız olacak, sevmeyi - sevilmeyi - iyiliği - umudu anlatmanın başka yolu yok mu? Yanlışların içine döşenmiş bir hikayeden doğruları nasıl bulacak insanlar? Hitap ettiğiniz, okuyucunuz olan yaş aralığına hiç baktınız mı siz ve sizin gibi yazıcılar? Kitaba puanım "0" . 
Yere Yakın Yıldızlara Uzak
Yere Yakın Yıldızlara Uzak
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Körlük kitabını severek okudum desem yalan olur. Nobel ödülünü ne kadar hak etmiş? diye düşündüm.
Yazar hayal dünyasını fazla ütopik şekilde aktarmış , verilmek istenen mesajlar - evet, tamam.
Geri kalanında eleştirilecek nokta çok.
Karakterlerin adını vermemesini, hangi ülke olduğunun belirtilmemesi ve körlüğü 'beyaz körlük' olarak adlandırması... Evet, bunlar güzeldi.
Kitapta verilmek istenen siyasi, toplumsal, kişisel, ruhsal ve ahlaksal mesaj adresini bulmuş olsa da yazarın aktarım şekli bana fazla mübalağalı geldi.
Yazım kurallarına ve imla kurallarına riayet etmemesi, sayfanın baştan sona uzun cümlelerle donatılması, virgül - nokta dışında noktalama işareti olmaması beni rahatsız etti. Bazı kelimelerin aynı sayfada sıkça tekrarı, konuşma çizgisinin olmaması kimin ne dediğini anlamakta güçlük çekmeme yol açtı...
Doktorun karısı, doktorla giderek çok iyi bir hamle yapmasına karşın sonrasında bu kadar pasif kalması beni çok şaşırttı ve olan bitenler nedeniyle doktorun karısı tiksinti uyandırdı bende... Hele de gözlüklü kız...
Kadın kadının kurdudur...
Olaylar fazlasıyla çarpık geldi bana.... Önce teslim olup sonra mücadeleye geçmeleri... İşte bunu sevmedim. Psikolojik olarak da mantıklı gelmedi. İnsan ilk etapta mücadele eder sonra teslim olur.
Kitaptaki siyasi eleştiri ve insanların birbirlerine yaptıkları kötülükler şu anki bize ayna gibi...
Ortadayım açıkçası kitap ile ilgili....
Ne sevdim ne sevmedim
Öğrendim ki beni hiç sevmemişsin
Sevmemek ne kelime
Hiç değer bile vermemişsin
Keyfine göre davranıp
Keyfince kalmışsın yanımda
Keyfin yetmeyince almışsın soluğu başkasında
Öğrendim ki doğmamışım ben sende
Elmişim meğer hep sende
Kendince sevmişsin beni gönlünce
Ederim yokmuş ki hiç sende
Öğrendim ki yokluğum beş para etmezmiş sende
Varlığım kâr etmiş mi ki sende
Yokluğum ne etsin sende
Vicdan muhasebesi yok zaten sende
Gözyaşı olup dökülsen de bende
Öğrendim ki hiç köşe bulamamışım kalbinde....
