Zeynep Çağlayan
@Zeynac
36 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
Paylaştığımız aşk hayatta bir kere yaşanabilecek bir şeydi. Bizi bir trajedi birleştirmiş olabilirdi ama birbirimize bağlanmamızı sağlayan şey gerçek aşktı.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Seni mutlu edeceğim Natalie. Sana istediğin her şeyi vereceğim ve sana asla ihanet etmeyeceğim. Seninle birlikte olduğumuz sürece yalnızca sen ve Aarabelle için yaşayacağım. O benim kızım değil biliyorum ama onu kendi kızım gibi seveceğim. Sana daima en iyisini yaşatacağım, daha azını asla görmeyeceksin."
Kalbim doruklara tırmanırken gözyaşlarım dökülmeye başlamıştı. "Beni ne kadar mutlu ettiğini bilemezsin."
"Biz tam olması gerektiği gibiyiz Lee. İniş çıkışlarımız yok demiyorum ama ben her zaman yanında olacağım. Senden uzak olmak zorunda olduğumda bile senin yanındayım."
"Kalbim sana ait. Ruhum, vücudum, her şeyim sana ait. Bir tek sana. Bana güvenmek ve seni asla aldatmayacağıma inanmak zorundasın. Seni seviyorum, benden o kadar kolay kurtulamazsın."
"Eve döndüğümde benim için ne kadar önemli olduğunu sana göstereceğim. Seninle evleneceğim Natalie. Sahip olduğum her şeyi sana vereceğim. Yeter ki bekle beni."
"Bana çoktan her şeyi verdin. Eksik tek şey bir an önce eve gelmen."
Liam telefonu kapattı. Gözlerimi kapayıp karnımı okşadım. "Tahmin ettiğinden çok daha fazlasını verdin."
"Baba!" Minik kollarını Aaron'a sardı ve Aaron ona bir öpücük kondurdu.
"O az önce...?" diyebildim Aaron tüm kalbiyle gülümserken. Baba sözcüğünü Aaron'ı kastederek giderek daha sık kullanmaya başlamıştık. Ona bu kadar iyi babalık yapıyor olması için ısıtıyordu. Aara iki erkeğin sevgisiyle büyüyeceği için çok şanslıydı.
"Evet, dedi! Merhaba benim güzel kızım." Onu kollarında havaya kaldırırken kalbim duracak gibi oldu. Çektiğimiz onca acıya rağmen Aara sayesinde biraz olsun iyileşiyorduk. O bizi birbirimize bağlıyordu.
Savunma duvarlarımı bir dakikalığına indirmemle gözlerimden bir damla yaşın akması bir olmuştu. Onu düşünüyordum. Onu özlüyordum ve hayatımı ondan başkasıyla hayal edemiyordum. Liam kalbimdeki çatlakları onarıyordu. Beni yeniden tamamlıyor, bana eksikliğini bilmediğim bir şeyi veriyordu. Sırf sesi bile beni rahatlatabiliyor ya da heyecanlandırabiliyordu. Onu düşünerek uyuyor, uyandığımda onun yanımda olmasını istiyordum. İçimden onu asla söküp atamazdım. O ruhumun derinliklerinde sonsuza dek yaşayacaktı.