ZSS
@Zeynatarian
Okuduğum ilk öykü derlemesi bu kitaptı. Tatil dönüşü yolda okumak için mola tesislerinden birinden aldım şayet çok büyük beklentilerim de yoktu. Ancak bilim kurgu, gerilim vb. konularda olduğundan dolayı ilgimi çekti. İlk hikaye tam kıvamında kitaba sizi alıştırma amacıyla bilinçli olarak ilk sıraya konulmuş bence. İlk hikaye ilginizi çekerse geri kalanı da çekecektir çünkü.
“Soğuk Parmaklar” hikayesi hariç hemen hemen her hikayeyi çok sevdim. Özellikle de sondan bir önceki hikaye daha anlamlı ve ders niteliğinde olduğu için yer edindi kafamda.
Ancak belirtmeliyim ki -yazarın da dediği gibi- tüm hikayelerin absürt ve gerilim yüzünün altında toplumsal sorunlara, kişisel korkulara, travmalara ve nicesine vurgu yapılıyor. Bu özelliğini de ayrı sevdim, düşündürtüyor çünkü, konular ne kadar doğaüstü olsa da bu özelliği ile kendi yaşantınıza adapte edebiliyorsunuz okuduklarınızı.
Gerilim, korku, bilim kurgu türü ilginizi çekiyorsa bir göz atın derim. Özellikle hikaye derlemesi olduğundan çok hızlı akıyor ve keyifle okunuyor. Ben okuduğuma kesinlikle pişman olmadım aksine önereceğim de.
Keyifli okumalar…
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Kitap bugün sabah kargoyla geldi, geceleyin de bitirdim. Biraz beklentilerimi Everest e çıkararak aldığım bir kitaptı ve bu da çok küçük bir hayal kırıklığına sebep oldu.
Öncelikle yazar gerçekten çok başarılı, sayfalar akıp gidiyor ve hikaye anlatışını çok beğeniyorum. Kendinizi kitabın içinde buluyorsunuz adeta, şayet ben bir bölüme geldiğimde hüngür hüngür ağlamaya başladım.
Kitabın isminin cuk diye oturduğunu düşünüyorum, Tate in Miles a duyduğu aşk gerçekten çirkindi, kendi değerini hiçe saydığı, tekrar tekrar aynı hatayı yaptığı bir aşk(!). İlk başlarda ve bazı sahnelerde gerçekten anladım neden öyle bir karar verdiğini Tate in, ama bazı yerlerde de gerçekten inanılmaz geliyordu ve kendine nasıl bu kadar saygısız davrandığını sorguluyordum. Ek olarak kendi tecrübelerimle ve hislerimle bağdaştırdığım şeyleri okumak zordu. Eskiden Tate gibi salaklıklar yapardım ve belki de hala bazen yapıyorumdur, ama hiçbir zaman o kadar ileri gitmedim. Bu sebeplerden dolayı da karakterlerin ilişkilerini biraz daha güçlendirip bitirmelerini tercih ederdim.
Ancak kitabın alışık olduğumuz tatlı romantik kitaplardan çok çok farklı olduğunu göz önünde bulundurursak gözümdeki değeri baya artıyor. Sadece dediğim gibi gerçekten üzüldüm ve acı çektim okurken, ki bu da kendi içinde büyük bir başarı.
Herneyse yine essay formatında bir inceleme yazmadan bitireyim. Çok yüksek beklentilerle okursanız hayal kırıklığına uğrayabilirsiniz. Kitap çok hypelanmıştı bu nedenle “romantik” bir kitap olacağı algısı da yüksekti, rom/com değilde rom/sad ya da rom/mad olarak okursanız çok beğenebilirsiniz... Kesinlikle çıkarabileceğiniz birçok ders barındırıyor. İyi okumalar.
An itibari ile Sally Throne un tüm kitaplarını okumuş oluyorum sanırım. Ve şaşırtıcı bir şekilde en sevdiklerimden biri de bu oldu. Nefret Oyunu ile aynı yazar ama çok farklı konsept ve karakterler. Bu nedenle karşılaştırmanın mantıklı olduğunu düşünmüyorum.
(Spoiler !!)
Öncelikle Nefret Oyunu slow burn olmayan hatta ilk sayfalarda karakterlerimizin öpüştükleri bir kitap. Ancak bu kitap bunun tam tersi tam kıvamında bir slow burn ve anca 200 sayfa sonra öpüşüyor ve birlikte oluyorlar.
(Spoiler bitti:))
Ben aralarındaki çekimi yazarın güzel ele aldığını düşünüyorum, Tom u o kadar ballandıra ballandıra anlattı ki bi ara kara kara keşke bir kitap karakteri olsaydım diye düşünmedim değil.
Ek olarak “mükemmel olmayan” karakterleri daha çok seviyorum ki baş kadın karakterimiz de tam olarak böyle. Çok fazla içiyor, küfür ediyor, edepsiz şakalar yapıyor ve saçlarını kısacık kestiriyor. Erkek karakterlerimiz Tom da tam aksi, zıt kutuplar, çocukluk aşkı vs ne ararsanız var kitapta.
Daha ne olsun canım!
Verity, gerilim, romantik ve psikolojik karışık konuların mükemmel harmanlandığı bir kitaptı. İlk sayfasından itibaren beni o kadar çok kendine çekti ki oturduğum gibi kaldım ve bir oturuşta bitirdim.
Kesinlikle bir daha yavaş yavaş tadını çıkara çıkara okuyacağım. Psikolojik gerilim hissini iliklerime kadar yaşadığım kadar romantik sahnelerdede heyecanlandım ve yazarın yazımına, en çok da Jeremy ye, hayran kaldım.
Birçok plottwisti olan, tam anlamıyla ağzınızı açık bırakarak okuyacağınız bir kitap olmakla birlikte hassassanız kaldıramayacağınız bir kitap olabilir.
Yazarın duygusal romantik kitaplarıyla ünlü olduğunu biliyorum ve bu Colleen Hoover tarafından okuduğum ilk kitaptı, kesinlikle başka kitaplarını da okuyacağım.
Yeni romantik kitap kurbanımı seçerken kapak stili çok tanıdık geldi ve yazarı, ilk kitabı olan ,“Nefret Oyunu”ndan tanıdığımı fark ettim. Arkasına bir göz gezdirip hemen aldım, çok beğeneceğime emindim.
Öncelikle ilk izlenimim güzeldi, temasını tatlı buldum ve okurken keyif alıyordum, ne yazık ki ilk sayfalardan sonra çok yavaşladığını hissettim. Ancak, biraz dişimi sıkarak okuduğum bölümleri atlatınca iyi ki okumuşum dedim.
Bu yavaş kısımlar aynı zamanda ana karakterin o sıra ki ruh halini yansıtıyor gibi de geldi bana, şayet hızlandığı nokta karakterimizin de bişeyler fark edip değişikler yaptığı noktaydı.
Ve neyseki kitabın o “zirve” -bence daha tanımlayıcı kelime “climax” ama türkçe meali de olur- noktası tatmin ediciydi. Kaplumbağalar olsun şirin yaşlı ihtiyarlar olsun keyifli bi okumaydı.
Ek olarak yazarın sondaki notunu da çok tatlı buldum :))
