Zeynep Otman
@Zeynep_OTMAN
Buraya sadece uygulamayı kullanmaya başladıktan sonra okuduğum kitapları ekliyorum.
5 Ağustos
107 okur puanı
Ağustos 2025 tarihinde katıldı
Güçlü kadın Waris Dirie gibi olmalı ve kendi hikayesini tüm engellere rağmen kendi yazmalı.
Waris birinin kız kardeşi, birinin kuzeni, birinin kızı ve diğerinin karısı olmak üzereyken herkesi ve her şeyi geride bırakarak kendi yolunu seçti.
Kadın olmak her yerde zor, ama Afrika çöllerinde olmak daha zor. Waris hem hayata hem de kadınları ikinci sınıf gören erkeklere meydan okudu. Pes etmedi, yorulmadı, onu bekleyen fakat ne olduğunu bilmediği gizemli hayatın peşinden koştu.
Kitapta şunu anladım insan kendi şansını kendi yaratıyormuş. Şans oturduğumuz yerden bize gelmiyormuş ve insan ne yaşayacağını, kaderini kendi seçiyormuş.
Bizim şişenin kapağını açıp içtiğimiz suya insanların günlerce yalın ayak ulaşma çabası, buzdolabının kapağını açıp dakikalarca ne yiyeceğimize karar veremeyip uygulamalardan menüler secerken, Afrikalılarin sadece deve sütüyle beslenmesi, pirincin onlara lüks gelmesi doymak bilmeyen biz empati yoksunu insanlara utanç olarak yeter.
Ve kadına küçücük yaşlarda yapılan sünnet. Sünnet başlı başına korkunç bir şeyken bir de bunun insanlık dışı uygulamalarla yapılması ve çoğu kızların bu işlem yüzünden ölmesi. Hayatta kalanların ise acı içinde yaşamlarına yıllarca devam etmeye çalışması. Üstelik bunların sadece evlenilecek bir kadın statüsünde olması için yapılması.
Ölü bir erkeğin değerinin 100 deve iken, 13 yaşında yaşlı bir adamla evlenmek zorunda bırakılan bir çocuğun değerinin 5 deve olması.
Ben güçlü insan, güçlü kadın sözlerini sevmiyorum. Bir insan güçlü olmak zorunda kalmamalı. Onu o hâle getirecek olaylar yaşamamalı. İnsan hayatı kolayca su gibi akıp gitmeli.
Umarım önce kadınlar bilinçlenir ki doğru düzgün erkek evlatlar yetiştirir yoksa bir yerde bazı erkekler kadını hâlen ikinci sınıf varlık gibi görmeye devam edecek.
Reklam
Spoiler İçerebilir
Aşkın ne kadar büyüleyici ve zehirli olduğunu gözler önüne seren bir kitaptı. Öyle bir zehirdi ki kadın bile bile içti ve hayatını karşılıksız hatta onu hiç tanımayan bir adama adadı. Bilinmeyen kadın büyük bir tutkuyla, sabırla ve fedakarlıkla sevdi. Anlatımı o kadar güzeldi ki sanki kadının dizinin dibinde oturuyordum ve o fısıldayarak hikayesini yorgun, hüzünlü bir sesle bana anlatıyordu. Kitabı okurken o kadar yoğun duygular yaşadım ki gözünün ucunda bir damla yaş olur ne akar ne yok olur ıslak ıslak durur öyle üstüne kalp sıkıntısıyla dağıldım. Son sayfaya gelince vazoya beyaz güller koymasını istediği bölümde artık kendimi tutamadım ve sanki bir dostumun aşkına, vasiyetine ağlar gibi ağladım. Kısacık bir kitap olmasına rağmen halen etkisindeyim ve kadının sanki bende yasını tutuyorum.
Kesinlikle tavsiye ediyorum. Umarım yaşanmış bir hikaye değildir desem de eminim çok örneği vardır.
Bilinmeyen Bir Kadının MektubuStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022266,3bin okunma
Annelerinin hiç duygusal bağ kurmadığı iki kardeşin öyküsüydü. Anne ansızın ortadan kaybolur ve hikâye başlar.
Kitabı okurken biz annelerin küçük hareketlerinin, zevklerinin, düşüncelerinin çocuklarımızın beyninde, kalbinde kocaman bir yer kapladığını bir kez daha anladım. Kitap boyunca nasıl daha iyi anne olabilirim, çocuklarımla iletişimim daha iyi nasıl olabilir diye düşündüm.
Kitapta hoşuma gitmeyen şeyler ise oldu. Üstünde henüz lise forması olan bir kızın her fırsatta alkol alması, erkek arkadaşıyla bir yetişkin gibi ilişki kurması, büyükleriyle laubali oluşu beni rahatsız etti. Yazar asi bir kız yazmaya çalışırken bence o ince çizgiyi aşmış.
Nergis'in gerçeğini arayıp bulması, kitabın sonu güzeldi.
Bir konu ise havada kaldı. Kitaplarda da bunu anlamıyorum. Yüzlerce sayfayi kendi hür iradenle yaz sonunu hayal etmeyi bana bırak. Ne oldu yaz işte. Çok sinirliyim:)
Grace 72 yaşında emekli matematik öğretmenidir. Yıllar önce küçük oğlunun ve eşinin ölümüyle sarsılmış, ömrünün kalanını koltukta mutsuz ve hiçbir şey yapmayarak geçirmeye başlamıştır. Ayrıca oğluna ve eşine karşı duyduğu suçluluk hissiyle artık mutlu olmayı da kendine hak görmemiştir. Grace'nin hayatı çok gençken bir arkadaşına yaptığı destek yıllar sonra bu kişinin Grace evini miras bırakmasıyla değişmeye başlamıştır. Zaman zaman hayat dersleri vermekte olup, kendinizi ne yaptım daha iyi nasıl alabilirim diye sorgulatmaktadır. Romanda bol bol matematiksel terimler kullanılmış fantastik bir eserdir. Dili sade ve anlaşılır. Olay örgüsü okuyucuyu yormuyor, sıkmıyor. Her defasında bir bölüm bir bölüm daha okuyarak bitirdim. İlk fantastik kitabımdı ve beğendim. Bu türü sevenlere tavsiye ederim.
Kitap hakkında inceleme değil yorumumdur. Akıcı ve sade bir dille yazılmış. Tempo hiç bitmiyor ve sıkılmadan okudum. Bazı paragraflarda gerçek mi yoksa hayal mi diye çelişkiye düştüm. Ellen'in çocukken yaşadığı travmadan dolayı tüm her şeyi unuturak başka bir kimlikle hayatına devam ederken küçücük bir kıvılcımla tekrar geçmişle yüzleşmesini anlatıyor. Sonu gerçekten ters köşe ve tahmin edilemez. Kitabı beğendim. Psikolojik gerilim sevenlere tavsiye ederim.
Reklam