Zeynep Kaya
@Zeynepkaua
7 okur puanı
Kasım 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bir hata gördüğünde üstünü ört, kınamaya başlama. Hiçbir insanın nefsi hatasız değildir. Baksana güneşe; tüm dikkatine rağmen her zaman aynı çizgiden geçmez.
Reklam
Baytar Ahmet, yıllardır ailesinin hasretiyle yanıp kavruluyordu. Belki gözyaşı dökecek gözleri yoktu ama denizler kadar kabarık, taşkın dalgalar halinde figanlarla yüklüydü.
Tıpkı bir beşik kertmesi gibi birbirlerinin kalbinde büyümüşlerdi. Belki de Tanrı onları kalplerinde var etmişti. Belki de birbirleri için yaratılmışlardı. Uzaktan ya da çocukluklarında mühürlenmişlerdi. Yine de tüm yazgı Tanrı’ya aitti.
Yalnızlık
Çünkü her insanın bir arkadaşa ihtiyacı vardır… Asıl mesele, konuşacak birini bulmaktır. Anlamışsın, anlamamışsın önemli değil. Onlar akşam olunca masanın etrafına toplanır, kâğıt oynarlar.
Bense tek başıma şu kulübeciğime çekilmek zorunda kalırım. Aralarına almazlar… Neden? Çünkü ben zenciyim…
Derimin rengi onlara benzemiyor… Bağrışmalarını, kahkahalarını duyar, irkilirim… Yalnızlığım daha da çekilmez bir hâl alır… Bir şeyler görürüm veya duyarım ama emin olamam. Yanımda biri olsa, “Sen de gördün mü?” derim…
Yalnız insan hiçbir şeyden emin olamaz. Çünkü elinde bir ölçü yoktur. Bu gözler neler gördü, neler… İçki içmem, sarhoş olmam… Gördüklerimin rüya mı, hayal mi yoksa gerçek mi olduğunu da bilmiyorum… Yanımda biri olsaydı, “Sen rüya görmüşsün,” derdi; ben de bir daha düşünmezdim o şeyi…
— Biz onlara benzemeyiz
— Biz nasılız onu anlat!..
Çünkü benim için sen, senin için de ben varım…
Biz başkalarına benzemeyiz!
Biz birbirimizi düşünürüz…
Reklam