Hayatımın bir amacının, bir değerinin olmasını istiyordum. Ama yoktu. Boş ve anlamsız bir hayattı benimki. İçimin çekildiğini hissediyordum; bulamayacağım bir şeyi arıyor, tutamayacağım bir şeye uzanıyor gibiydim.
Acı çeken insanları gördükçe zihnimde yeni bir ışık yandı. Dehşete kapıldım ;dünyada bu kadar çok acı çeken insan olduğunu bilmiyordum.Kendini küçük kabuğuna hapsetmiş bir salyangoz gibi, dışardaki kalabalık dünyayı yeni yeni görmeye başlıyordum.