Zeynep
@Zeynepulker
İKÜ-Çocuk Gelişimi 4/4
Çocuk Gelişimi ve Eğitimcisi
Üniversite
İstanbul
10 Eylül
99 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
O kadar güzel bir dille yazılmış ki çok çok beğendim. Yazarı tanımıyordum bu kitaptan itibaren artık çok iyi tanıyorum ve diğer kitaplarını da okumak istiyorum. Komşuluğun aslında sadece komşuluktan ibaret olmadığı , dostluk ,kardeşlik ,paylaşımcılık , yardımseverlik ve daha niceleri olduğunu görerek okudum . Eski komşuluk ilişkileri gibi . Kitabın en beğendiğim özelliği bazı bölümlerin sonunda o bölüme ait şarkılar iliştirilmesi oldu . Bölüm bittikten sonra şarkıyı dinleyerek bölüm hakkında hayaller kurmak inanılmaz güzel hissettirdi bana :) tavsiye edeceğim kitaplar arasına girdi bile
Reklam
"Müslüman!
Türbeleri ziyaret edin.
Onlar size ölümü, ahireti hatırlatır.
Ama asla onlardan yardım ve şefaat istemeyin.
Yardım sadece Allah'tan istenir.
Lütfenn ağaç dallarına bez bağlamayın. "
Kitap bir solukta bitirilebilecek. Dili akıcı ve 4 kahramanın hayatı konu edinilmiş. Bu 4 kahraman farklı hayatlar, farklı kişilikler, hatta farklı şehirlerde olmalarına rağmen hayat onları bir yerde birleştiriyor ve birbirlerinin acılarına, sıkıntılarına ortak oluyorlar. Zamanla ekip oluyorlar ve kitap böyle akıp gidiyor. Mustafa Kutlu 'nun okuduğum ilk kitabı. Diğer kitaplarını da okumak çok isterim.
"Geleceğin çocuk gelişimcisiydi onlar" bu cümle o kadar derin hayallere daldırdı ki...
Normalde kişisel gelişim kitaplarını pek tercih etmem. İlk aldığımda içeriğini kişisel gelişim sanıyordum ama okumaya başladığımda öyle olmadığını gördüm. Yazar kendi hayatını, çocuklara nasıl yaklaşmamız gerektiğini, kardeş kıskançlığı, boşanma, ölüm gibi konuların çocuğa nasıl anlatılması gibi konular anlatılmış. En sevdiğim yanı ise konuları kendi hayatından, yazara gelen vakalardan anlatması çok daha kolay kafanızda oturuyor. Anne babalara, çocuk gelişimci meslektaşlarıma ve çocuklar hakkında bilgi sahibi olmak isteyen herkese tavsiye ederim ve son olarak da böyle bir kitabı yazdığı için hocamıza minnettarım çok teşekkür ederim...
İlk başladığımda güzel bir kitap gibi gelmişti. Suriye'de savaştan kaçan bir aileyi ve o ailenin kızları Soraya'yı anlatıyor. Hatta insan empati yapıyor ve bilmediğimiz ne çok şey varmış, yaşanmış diye düşünüyorsun fakat sonunun böyle biteceğini beklemiyordum saçma değişik bir şekilde bitti, etkileyici değildi. Sadece bana kattığı empati duygusunu sevdim o da kitabın en başlarında empati yaptım. Kitabın ortası merak uyandırıcıydı ancak sonu yarım kalmış gibi bitirilmiş, üzülerek beğenmediğimi söylemek istedim.
LİVANELİ'den ilk başta serenad kitabını okumuştum ve merakla okumuştum. Kardeşimin Hikayesi kitabını çoğu kez çok kişiden duyuyordum. İlk başta sürükleyici gelmedi ama o kadar çok övülmüştü ki okumam, devam etmem gerekiyor diye düşündüm. İlerledikçe de merakla okudum. Her sayfayı çevirdiğim de "acaba ne olucak" diye düşünmeden edemiyordum. Bir de olaylar anlatıldıkça "Acaba katil bu mu vs." sorular geliyor aklınıza. Hatta "kesin katil budur" gibi tahminler de bulunuyorsunuz. Daha kitabın ortalarındayken kaldığım yeri ablama söylediğimde bana tebessüm etti. İlk başta anlamamıştım şimdi daha iyi anlıyorum. Kitabın sonuna doğru tepkilerim "şakaaa" olarak çıktı ağzımdan. Sonu hiç beklenmedik şekilde bitiyor. Merak uyandıran bir kitap.
AŞK, BİR UÇURUM KIYISINDA GÖZÜ BAĞLI YÜRÜMEKTİR.
Reklam