Zeynnppp
@Zeynnnppp
Hayatın amacı kendine varmaktır. Oysa herşeye yaklaşır, her yere varır, bir tek kendinden uzak kalır insan. Her yeri, her şeyi keşfeder ama kendine kıpırtısız duran okyanuslardan haberi bile olmaz. Rumi.
...cennet yalnız olunamayan, yalnız olunmayış sebebiyle cennetliği bilinen bir yerdir. Cehennem ise mutlak manada yalnız olunan bir yerdir. Hiç kimse, başkalarının çektiği acılardan dolayı asla teselli bulamayacaktır; ama herkes başkalarının mutluluğundan dolayı mutlu olmayı başarabilir.
Reklam
Kurda "canavar" derler. Birçok Anadolu köylüsü kurttan bahsederken canavar kelimesini kullanır. Sebebi nedir biliyor musunuz?...Kurt, tabii ki aç olduğu için sürüye dalar. Kurt sürüye daldığı zaman diğer vahşi hayvanlardan farklı olarak karşısına ilk çıkan avına saldırıp onu yemeye başlamaz. Kurt önüne gelen hayvanı boğar ki bu genellikle koyundur; boğar, boğar, boğar... Sonunda boğduklarından bir tanesini yemeye karar verir. Kurt bu müfrit hareketinden dolayı canavar vasfını kazanmış, canavar diye anılmayı hak etmiştir
..kader mutlaktır! ..Yani, dünyada insanoğlunun ve insanoğlu olmayan, yaratılmış her şeyin, hangi şekilden hangi şekle gireceği takdir-i ilahi tarafından tespit edilmiştir. Bizim, insanlar ya da insandan gayrı yaratıklardan herhangi bir şey ümit etmemiz veyahut onlardan gelecek bela yüzünden yılgınlığa kapılmamız en azından gülünçtür, çaresizlik ötesi bir şeydir!
Eğer biz içinde yaşadığımız toplumun köleleştiğini görürsek, içinde yaşadığımız toplumu haklarından mahrum olduğu, karar verme gücünü kaybettiği, karar verme imkanından mahrum bırakıldığı bir şartta bulursak, o zaman ilk yapacağımız şeyin bu köleyi satın almak olması lazım....Farkındayım ki bu "toplumu satın almak" lafı biraz tuhaf geliyor. Bunu şu şekilde anlamak daha kolay olur: Toplumla olan ilişkimizde eğer toplumdan gelen bir bozukluk, bir yetersizlik, bir çaresizlik görmüş isek, onunla olan ilişkimiz çerçevesinde bizim maddi manada bir üstünlük elde etmemiz kaçınılmazdır. Bu maddi üstünlük mutlaka para ile ölçülen bir üstünlük olmayabilir. Biz, bilgimizle, hatta karakter özelliklerimizle de toplumu satın alabilecek bir düzeye çıkabiliriz.
Biz insanlar, karar verme kabiliyeti, karar verme gücü, karar verme serbestisi dolayısıyla insanız. Çocuk, kendisi karar verebilir hale gelinceye kadar hakkında kararlar verilen bir kümeye dahildir. O kümenin birimi olarak çocuğu ebeveyn yönlendirir. Ne zaman ki, bizim gerek hayatımız, gerekse dünya işlerinin çekilip çevrilmesi konusunda karar verme imkanımız, kabiliyetimiz, yeteneğimiz, yeterliliğimiz elimizden alınır, yani köle oluruz, işte o zaman insanlıktan da çıkarız...İnsan oy verdiği, kararını belli etme gücü gösterdiği oranda, miktarda, çapta insandır. Bunu ne kadar geriletirse o kadar insanlıktan uzaklaşmış olur.
Reklam