BOŞA GEÇEN BİR ÖMRÜ SAYFA SAYFA GEÇTİM. HER ÇEVİRİŞİMDE YAŞAMAYA KARŞI İSTEĞİM SEVGİLİ OBLOMOV'A KIZDIKÇA ÇOĞALDI. ÜZÜLDÜM, KIZDIM ONA AMA SEVDİM DE. BİR ÇOK ŞEYİN ALTINI ÇİZERKEN HAYATTA DA ALTINI ÇİZMELİ ANLARI ÇOĞALTMAK GEREKTİĞİ TELAŞINA KAPILDIM. ANİDEN YERİMDEN KALKIVERİP ONU KENDİNE GETİRMEK İSTEDİM, UYARMAK İSTEDİM AMA OLGA VE STOLT ÜN BU KONUDAKİ ÇABALARI GELDİ GÖZÜMÜN ÖNÜNE YERİME SAKİNCE GERİ OTURDUM. SONRA ONUN BU HAYATI BÖYLESİNE HEBA ETTİĞİNİ GÖRÜNCE KENDİ HAYATIMLA BAĞDAŞTIĞINI HİSSETTİĞİM HER SANİYE BU KEZ KENDİM İÇİN YERİMDEN KALKTIM KENDİMİ UYARDIM. BİR GERÇEĞİN KENDİSİYDİ OBLOMOV BİR ROMAN KAHRAMANI DEĞİL SIRADANIN ÖYLESİNE GEÇİP GİTTİĞİMİZİN TA KENDİSİYDİ. ASLA ACINASI OLMAYAN ANCAK DERİNE İNİNCE FARK EDEBİLİNEN YÜZLERCE İNSANDAN BİRİ. SAKİN TELAŞLANMALARA.
OKUMAYA DEĞER, ÇOK ANLAMLI BİR ESER. TESEKKURLER GONÇAROV. HAYATIMIZDAKİ TÜM OBLOMOVLARIN VE OBLOMOVLUKLARIMIZIN KALKIP YEŞERMESİ DİLEĞİYLE...
Oblomovİvan Gonçarov · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202149,8bin okunma
Kitabı okurken 1800 lü yılların Rusya sında üşüdüm. İnsanları hissediyordum daimi bi soğuklukla. Kitabın rengi gri idi, hissi hüzün, gerginlik ve tutku. Bir çok insanla tanıştım bu kitapta, hepsini uzun soluklu tanıdım vicdanlı vicdansız yanlarını, paraya itibara teamülünü, aşka nefrete bakışlarını, kendilerini kısıtlayış ve salışlarını. Kirli ve güzel yanlarını aynı anda taşıyan insanların tüm somutluğuyla olabiliritesini kavradım. Bazen bir tablodan bazen bir hikayeden yola çıkarak getirilen sonların entelektüel ve edebi birleşimini. Nihai olarak da insanı tüm çıplaklığıyla tanıdım. Budala nın kim olduğu konusunda da herkes kadar ben de kendimden şüpheye düştüm. İyilik miydi budalalık? Üç kağıtçı olmamak ve dürüstlük mü? Temiz bırakamadığımız iyi insanları düşündüm de düşündüm.