Ama kal diyemiyordu dilim,
Kalsın istiyordum da Kalması için bir şeyler yapamıyordum.
Gitti.
Kaldım...
Sevdim mi kendime soramadım,
Korkularımdan mı soramadım,
Yaralarımı mı saramadım?
Bilmiyordum...
Hem ne gerek vardı ki alışmaya
Gitsin idi
Gitsin...
Basit bir gerçeğe inandım
Döküldü dilimden kelimelerim
Sevseydi gitmezdi...
"Az şeyler çekmemişsin sen, küçük!"
"fakat her şey geçer. Her şey unutulur. Kendini bir felaketin içinde kaybetmenin manası yoktur. İnsan birazcık da kalender olmalıdır!"
Bu sözleri Kübra'nın anlayamayacağını düşünerek devam etmedi .