Saati görmeye çalışıyorum. Başımı bileğime yaklaştırıp yakından bakıyorum. Sekizi on geçiyor. Sabah mı, akşam mı?
Durmuş mu yoksa? Kulağımı dayıyorum. Saatin yüreğini dinliyorum. Durmuş. Evet. Ben ölümümü beklerken, o ölmüş demek!
Ölebilen tek şey bu. Zaman.
Ne yaşarsam yaşayayım, hangi kararları alırsam alayım doğup büyüdüğüm yerle garip bir bağım var. Dünya tersine döndüğünde ilk gittiğim yer orası. Biri bir yere çağıracaksa eğer ilk oraya çağırıyor.Tüm diğer yaşam alanların ikame oluyor birden. Her şey zamanı gelince buraya dönebilmek için yaşanıyor.