Saati görmeye çalışıyorum. Başımı bileğime yaklaştırıp yakından bakıyorum. Sekizi on geçiyor. Sabah mı, akşam mı?
Durmuş mu yoksa? Kulağımı dayıyorum. Saatin yüreğini dinliyorum. Durmuş. Evet. Ben ölümümü beklerken, o ölmüş demek!
Ölebilen tek şey bu. Zaman.