Eğer bir çocuk ebeveynlerinin her zamana disiplinli, ölçülü, onurlu ve yaşamları düzene sokma kapasitesiyle davrandıklarını görürse, böyle yaşanması gerektiğini varlığının derinliklerinde hisseder. Ama eğer bir çocuk ebeveynlerinin her zaman ölçüsüz ve disiplinsiz yaşadıklarını görürse, böyle yaşanması gerektiğini varlığının derinliklerinde hisseder ve buna inanır.
Çoğu insan yaşamın zor olduğu gerçeğini tam olarak görmez. Bunun yerine, onlar neredeyse sürekli olarak, yüksek ya da alçak sesle, sorunların büyüklüğünden, taşıdıkları yüklerden ve çektikleri zorluktan yakınırlar; bunu sanki yaşam genelde kolaymış ya da kolay olması gerekirmiş gibi yaparlar. Onlar çektikleri zorlukların aslında olmaması gereken özgün dertler olduğu ve bu dertler her nasılsa başkalarının değil, özellikle kendilerinin ya da ailelerin, kabilelerinin, sınıflarının, uluslarının, ırklarının başına geldiği inancını yüksek ya da alçak sesle ifade ederler. Bu yakınmayı bilirim, çünkü bende payıma düşeni yapmıştım.