Z♧
@Zeyplmx
Güvenilir insani bir sevgi, destek ve koruma olmadan büyüyen bir çocuk genelde büyük bir toplumsal huzursuzluk içine düşer. "Doğal olarak" kimseden destek isteyemez hale gelir ve hayatta kalma stratejisi olarak "kendi kendine yetmeyi" benimsemeye mecbur kalır.
Ebeveyn ihanetlerinin o kadar uç örnekleri vardır ki mağdurun insanlara tekrar güvenmeye çalışmasını beklemek adil veya makul olmaz.
"Dayan, geçer," ya da "Bir şey olmaz." Ama neyi teselli edecekler ki? O sözler boşlukta süzülüp kayboluyor
Bir yanda baskı, zulüm, diğer yanda direnç, sevgi. Belki de hayat, bu iki uç arasında bir denge kurma çabasıydı.