Yoksul olup da haline şükreden insanın kendi de zengindir, gönlü de. Oysa zenginliği sınırsız olduğu halde, her an yoksul düşme korkusuyla yaşayanın bir kış kadar yoksul hayatı vardır.
“Bedenimiz bahçemizdir, irademiz de bahçıvanı. İster ısırgan dikersin, ister kekik. İster hıyar yetiştirir, kabak ekersin. Bahçeni ya tek bir bitkiye ayırabilirsin ya da bir sürü çiçekle doldurabilirsin. Yeter ki sen iste!”