Tanrım... Evet senden geldi! O işe giden yol günah işlemekten geçiyor. Şükürler olsun Efendimiz! Gözlerimin önündeki perdeyi kaldırırsın huzurunda saflaşır. Şayet benimle eylemim arasına bir günah koyacaksan, ben kimim ki bu konuda seninle tartışayım, kimim ki senden bir şey esirgeyeyim? Bana ödeteceği bedel kadar değeri yok mu eylemimin? Onurumu, lekelenmemiş bedenimi senden daha çok sevmeye hakkım var mı? Ah, içimdeki bu düğümü çözemiyorum. Şimdi anlıyorum neden bana bir çocuk bağışlamadığını ve seviniyorum, kendimi başkasında sevmek zorunda kalmadığım için. Uğursuzluk saydığım şey meğer nimetmiş...