…kendimizi hayvanlardan ve bitkilerden üstün görmemiz büyük bir aldatmaca, insanlık diye yücelttiğimiz şey aslında ne aşağılayıcı bir kavram…
Reklam
“Nevşehir’in tek çerçisi Boğos’u sabaha karşı vurdular.”Edebiyat
Bu söz Boğos’un aklından öylesine mi geçmişti yoksa hissetmiş miydi başına gelecekleri?
Kitap, Boğos’un ölümünden sonra yaşanan 10 günlük bir süreyi kapsar.Yazar, bu süreyi 1915 yılında yaşanan Ermeni Tehcir olaylarıyla harmanlar. Bunun gibi yaşanan sayısız acıların üzerinden ne kadar zaman geçerse geçsin bunların yaşanmış olduğunu inkar edemeyeceğimiz gerçeği “ayna” metaforuyla bizlere aktarılmış. Olayların sürükleyiciliği, karakterlerin duygularını yansıtmadaki başarısı ile okunmaya değer bir eser. Çünkü kimi zaman Kirkor ve Mehmet’in dostluğuna gıpta ettim, kimi zaman Bediros ve Fuat Hilmi Bey’in aşk hayatındaki duygu değişimlerine sinirlendim yeri geldi hak verdim.
Ahmet Arif’in de dediği gibi:
“Nerede bir can ölse, oralı olur yüreğim.
Olmalı zaten. Olmazsa insan olmaz yüreğim.”
İşte ben de Papaz Haçadur’un, Kirkor’un, Muharrem’in, Sırpuhi’nin acılarını yüreğimde hissettim.
Kim ya da kimler yıllarca bu topraklar üzerinde din, dil, ırk ayrımı bilmeden dostça ve huzur içinde yaşamış Rum,Ermeni,Çerkes ve Türk halkını birbirlerine kırdırıp nice acıların yaşandığı kanlı bir toprak hâline getirmişti?
“yaşadım” diyebilmek için neşenin çok iyi bir şey olduğunu gösteren çocuklara kızmanın saçmalığını da biliyordu.Fakat insan böyleydi işte: felaket geçer geçmez aklı karışır, acıları unutur,yaşadığı basit can sıkıntılarını büyük bir şeymiş gibi dert ederdi.
… iyi haberler hep olmadık zamanda gelir ve çoğunlukla da insanın içindeki sevincin ışığı söndüğünde ortaya çıkar.
Reklam