ŞAHSINA MÜNHASIR
@Zfrkaya
278 okur puanı
Temmuz 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bu bir kitap incelemesi değil, şiir incelemesidir.
Ben bu kadar zulme layık mıyım Rüveyda !!!
Bir şiir için inceleme yazarken gözlerimin dolacağını ve boğazımın düğümleneceğini hiç tahmin etmezdim.
Nurullah Genç i bir çoğumuz Yağmur şiiriyle bilir
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bir sarı kağıdın peşinde koşan insanlar...
1930 lu zor yıllar, bir yanda sanayileşen tarım, bir yanda bütün geçimini topraktan sağlayan insanlar.
Bir yanda açlık, sefalet bir yanda onlarca dönüm sahibi birkaç varlıklı insan.
Zorla ve çaresizce doğdukları yaşadıkları yerlerden göç etmeye zorlanan insanlar, güzel bir iş , yaşanılır bir dünya için varını yoğunu satıp bir sarı kağıdın peşine düşen insanların acıklı hikayesi.
Kitap her ne kadar Amerika da geçiyorsa da sanki Anadolu' nun bir köyünden iş bulma umuduyla bir başka şehrine göçen ( göçmek zorunda kalan ) insanları anlatıyor.
Üzerinden neredeyse 100 koca yıl geçmemiş gibi sorunlar aynı, sıkıntılar aynı çözümler tek , o da aile olabilmek bir arada sıkıntılara göğüs gerebilmek.
Yazar o kadar yalın ve sade bir dil kullanmış ki olaylara bakışı, hikaye örgüsü çok güzel. Yazarın adını bilmesem bizim usta yazarlarımızdan biri yazmıştır derim.
Niye kitap okuruz ? Herkesin kendine göre bir cevabı vardır mutlaka . Peki niye şiir okuruz ben kendi adıma izah edeyim: hissettiklerimizi, yaşadıklarımızı ya da yaşayamadıklarımızı anlatmak isteriz. kimi bunu sözle kimi sazla yapar, yapamayalar yapılanlara sahip çıkar. ( zamanın birinde bir şair şöyle demişti : şiir, yazanın değil ona ihtiyacı olanındır ).
Eskiden insanların arasında değilken bende zaman zaman bir şeyler karalardım. Artık nedendir bilmiyorum yazamıyorum. Dilime gelse de yazıya dökemiyorum. Bunun içindir ki şiir okumayı oldum olası hep sevmişimdir. Yazmak istediklerimi, yazamadıklarımı yazılı görmektir bütün çabam.
Hasan Ali Toptaş 'ın her ne kadar düzyazıları ilgimi çekmese de şiiri beni ziyadesiyle memnun etti. Kendinizi iyi hissetmeniz için ara ara şiir okuyun derim.
Kitapla ( şiirle) kalın...
Gayet keyifli ve güzel bir kitap. Usta şair ve yazarlarla sohbet ediyormuş gibi hissettirmiş Murat Menteş. Bazen gerçekten bu soruya böyle cevap verilirdi demekten kendinizi alamıyorsunuz. En kısa zamanda 2. Kitabı da okuyacağım.
Ve çizimler gerçekten harikaydı.
"Huzursuzluk "
Kitapta huzura ve huzursuzluğa dair birkaç cümlenin dışında net bir alaka yok.
Bütün mesele kitabı bitirdikten sonra " Ben bu kitabı niye okudum, ne işime yaradı bana neler kattı " diye düşünürken aslında insanın içine düştüğü huzursuzluğu barındırması.
Daha sonra anlıyoruz ki aslında Livaneli kendisini huzursuz ettiği için okuyucularını da huzursuz etsin diye kitaba Huzursuzluk demiş. ( bence )
Televizyonlarda gazetelerde okuduğumuz haberlerden biraz daha fazlası bu kitap.
Coğrafya kaderdir diye bir söz var, ne kadar doğru olsa da milyonlarca insanın çektiği acıya, yaşadıkları çaresizliğe, huzursuzluğa tek başına çare değil.
Orta doğu yüzyıldan fazla ( ki bunun çok daha fazlası var) acı ve gözyaşının meskeni. Bunun niçin böyle olduğu hakkında herkesin az çok bilgisi var.
Kitapta anlatılanlar Ezidilerin inançları için gördükleri zulüm, doğdukları yaşadıkları yerleri terk etmeleri buna mecbur bırakılmaları vs.
Okuyunca üzülüp kitap bitince tekrar hayatımıza dönmemiz....
Hepsi bu.
