“Artık görünmüyor mevsimde
hüzün,
Bulutlar bir garip rüyaya dalmış..
Ufukta güneşi ağlatan yüzün,
Bir mülteci gibi tenhada kalmış..
Toprak yandı gülüm; çeşmeler zehir,
Şimdi bilsen de bir, bilmesen de bir...” Nurullah Genç
Yalnızlığın bana yakıştığını söylüyorlar. İyi duruyormuş üzerimde; renkleri sade ve uyumluymuş. Dikimi kusursuzmuş. Bu mahir terzinin adını öğrenmek istiyorlar. Söyler miyim hiç!