Zima MAVİSİ
@ZimaBlue06
İçsel yolculuğunu ciddiye alan, hakikatin peşine düşmüş bir yolcuyum. Marcus’un kaleminden, Jung’un ruhundan, Nietzsche’nin yalnızlığından notlar taşırım.
Gündüzleri evrakların efendisi, geceleri düşüncelerin göçebesi.
Gerçeklik ustası, bilinç tamircisi.
Zihin sınırlarının ötesinde bir yerlerde...
Dünyalı
5 okur puanıMart 2025 tarihinde katıldı
Kayıp Zamanın Peşinde – Marcel Proust’tan İlhamlaAlıntı
Puan vermedi
Hayatımız boyunca mutlu olmak istedik.
Durmadan sorguladık:
"Neden yaşıyoruz? Amacımız ne? Neden bir türlü mutlu olamıyoruz?"
Aradık…
Her yerde aradık.
Ama hiçbir şey bulamadık.
İşin en garip yanıysa şuydu:
Aradığımız şey hep yanı başımızdaydı.
Fark edemedik.
Sağlığımız vardı.
Annemiz, babamız, ailemiz...
Ama mutluluğu uzaklarda sandık.
Bir hedefte, bir başarıda, bir insanda...
Oysa mutluluk, annenin sana yaptığı o küçücük kurabiyedeydi.
Sahilde yürürken deniz kokusunu içine çekebilmekteydi.
Dalgaların ayaklarına vurduğu o anlık serinlikteydi.
Hiç fark ettin mi seni uzaktan izleyen engelli birini?
Yürüyemeyen, göremeyen, duyamayan birini?
Hayatı sorgulamak bir yana,
hayatı anlamlandıracak zihinsel gücü bile olmayan birini?
Ama sen yürüyebiliyorsun.
Görüyorsun.
Hissediyorsun.
Düşünebiliyorsun.