Modern şiddetFelsefe
"Başarıya ve performansa odaklı yaşayan özne, bir depresyon geliştirir. Şiddet azalmadan sürmektedir.Yalnız ağırlık noktası içeri kaymıştır. Egemenlik toplumundaki kelle alıcı güç, yani dekapitasyon, disiplin toplumundaki deformasyon ve başarı ve performans toplumundaki depresyon, şiddetin topolojik dönüşümünün birer aşamasıdır. Şiddet giderek içselleştirilir, ruhsallaştırılır ve böylelikle görünmez hale gelir. Giderek Öteki'nin veya Düşman'ın olumsuzluğunu üzerinden atar ve insanın kendisine yönelir.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"...şiddet kılıktan kılığa giren bir oyuncu. Toplumsal durumlara bağlı olarak suretini değiştiriyor. Günümüzde aşikarlıktan mahremiyete, çekirdek karşılaşmadan viral bulaşmaya, kaba güçten medyatiğe, fiziksellikten ruhsallığa, olumsuzdan olumluya kayıyor ve derinin altına, satır aralarına, kılcal damarlara ve sınır uçlarına doğru geri çekiliyor -öyle ki tamamen kaybolduğu yanılsamasına kapılabiliyoruz."
"Niçin mi yazmıyorum? Hep böyle akıllı bir insan olduğun halde bunu soruyorsun bana! -Benimle ilgili merak edilecek bir şey olmadığını düşünebilmen gerekirdi, yani... Kısacası, gönlümü yakından ilgilendiren biriyle tanıştım. Öyle ki... Bilmiyorum."
"Ah, ilkgençliğimin arkadaşı o kadın yitip gitti. Ah, keşke onu hiç tanımamış olsaydım! -O zaman, "Sen bir budalasın, dünyada bulunamayan birini arıyorsun," derdim; ama ona sahip olmuştum, duyumsamıştım o yüreği, o büyük ruhla birlikteydim ve onun yanında kendimi olduğundan daha üstün buluyordum; çünkü onun yanında, olabileceğim ne varsa, hepsini olabiliyordum."
"Ah bu da yüreğimi tümüyle daraltıyor. -Her şeye rağmen, anlaşılmamak, bizim gibilerin yazgısı."