Varsın çok dar olsun kapısı cennetin
Varsın cezalarla dolsun kara kaplı,
Benim efendisi kendi kaderimin,
Kendi ruhumun benim tek komutanı.
Kitap okuyorsun ve yapayalnız buluyorsun kendini.
Kendi başının çaresine bakan bir kızın gözleri yumuşak ve kibar olamaz.
“Bütün bu hayallere karşılık hakikat ne kadar acı vericiydi!”
Sönmüş zannettiğim yaradan yine bu akşam kanlar sızlıyor... Ben bu dertten kurtulamayacağım galiba...
Önümde açılan bu karanlık yolda demek benim için ancak yalnız yürümek kısmetmiş.
Gözyaşları, ruhu boğulmaktan kurtarır derler. Ah bu yaşlar olmasaydı, bilmem yaşayabilecek miydim?
“Ah, bilsen seni nasıl saygı dolu aşkla sevdiğimi...”
Varsın olduğum gibi kalayım, ama başkası gibi davranmayayım.
Tuhaf değil, kötüyüm. Bazen olurum böyle. Ağlamak istiyorum. Çok aptalca bir şey bu. Ama geçer.
"Birini seversen eğer, olmasını istediğin gibi değil, olduğu gibi, her şeyiyle seversin."