Bu kitap beni gerçekten düşündüren eserlerden biri oldu. Viktor Frankl, Nazi toplama kamplarında yaşadıklarını anlatırken aslında insanın neye tutunarak hayatta kaldığını da açıklıyor. Ona göre insanı ayakta tutan şey güç ya da mutluluk değil, bir anlam bulabilmek.
Kitapta en çok etkilendiğim cümle şu oldu:
“İnsanın elinden her şey alınabilir; ancak bir şey hariç: Koşullar ne olursa olsun tavrını seçme özgürlüğü.”
Frankl yaşadığı onca acıya rağmen umudu tamamen kaybetmeyen insanları anlatıyor. Hayatın her durumda bir anlamı olabileceğini savunuyor. Ayrıca geliştirdiği logoterapi yaklaşımını da kısaca açıklıyor ve insanın asıl sorusunun “Hayattan ne bekliyorum?” değil, “Hayat benden ne bekliyor?” olması gerektiğini söylüyor.
Kısa ama etkisi uzun süren bir kitap. Özellikle zor dönemlerden geçen herkesin okuyup üzerinde düşünebileceği bir eser.