"Korkmamalıyım. Korku aklın katilidir. Korku, mutlak yıkım getiren küçük ölümdür. Korkumla yüzleşeceğim. Onun etrafımdan ve içimden geçip gitmesine izin vereceğim. Ve geçip gittiğinde, izlediği yolu görmek için iç gözümü o yöne çevireceğim. Korkunun gittiği yerde hiçbir şey olmayacak. Yalnızca ben kalacağım."
"İşaretler ve yıldızlarla dolu o geceye karşı, kendimi ilk kez dünyanın o tatlı kayıtsızlığına açıyordum. Dünyayı kendime bu kadar eş, bu kadar kardeş bulunca, mutlu olduğumu, hâlâ da mutlu olduğumu anlıyordum."
"Her şeyin tamamlanması, kendimi daha az yalnız hissetmem için, idam günümde birçok seyirci bulunmasını ve beni nefret çığlıklarıyla karşılamalarını dilemekten başka yapacak bir şeyim kalmıyordu."