Zukoddd
@Zukod
Bazen okur bazen yazar..Bazen okumaz sadece izler.Nefes alır ama yaşamaz
https://youtu.be/KhO0C3H9os8?si=vbBIHyhdpYKRlNEN
Bu gecenin şarkısıdır.Karşındaydım son kez.Sen bana yara,ben sana merhem..
-Beni sevmediğini iyi biliyorum
Reklam
365. Günüme..
Henüz kelimeleri bilmiyorsun, ama dünya sana zaten bir dil gibi akıyor. Gözlerinle konuşuyorsun, dokunuşlarınla anlatıyorsun. O yüzden sana yazdığım bu mektup aslında sana değil… içimde hâlâ yaşayan sana.
Şunu bilmeni isterim: Büyüyeceksin. Ve büyümek, herkesin anlattığı gibi sadece boyunun uzaması değil. Bazen içinin daralması, bazen kalbinin taşması olacak. İnsanlar girecek hayatına, bazıları kalacak, bazıları iz bırakıp gidecek. Ama sen… hep hisseden taraf olacaksın. Bu senin en büyük gücün olacak, zayıflığın değil.
Bir gün seveceksin. Öyle herkesin sevdiği gibi değil… kendinden parçalar vererek, içinden duvarlar yıkarak seveceksin. Ve belki de en çok orada incineceksin. Ama bil ki, bir kalbin kırılması onun kötü olduğu anlamına gelmez. Bazen en güzel kalpler en çok çatlayanlardır.
Kendini anlatmakta zorlanacağın günler olacak. “Beni kimse anlamıyor” diyeceksin. O anlarda dönüp sana bakmak isterim… Şu anki sana. Çünkü sen anlaşılmaya ihtiyaç duymadan varsın. Safsın. Gerçeksin. Ve hiçbir açıklamaya ihtiyaç duymuyorsun.
İleride çok şey olmak isteyeceksin. Belki yazacaksın, belki dünyalar kuracaksın, belki de sadece birinin kalbinde iz bırakacaksın. Hangisi olursa olsun, şunu unutma: Sen zaten bir hikâyesin. Ve en güzel kısmı, hâlâ yazılıyor olman.
Bazen çok yalnız hissedeceksin. Ama aslında hiçbir zaman tamamen yalnız olmayacaksın. Çünkü ben buradayım. İçinde. Seninle büyüyen, seninle kırılan, ama yine de seni bırakmayan o yanın…
Kendine iyi davran. Çünkü ileride herkes sana iyi davranmayı bilmeyecek. Ama sen… kendini sevmeyi öğrenirsen, hiçbir eksiklik seni eksik yapamayacak.
Ve son bir şey…
Ne olursa olsun, hissetmekten vazgeçme.
Çünkü sen, hissettikçe varsın.
Sevgiyle..
-11.633. gününden
Herkes Gider
Ben de ilk defa,
birinin gitmeyeceğine inanmıştım.
Sonra zaman geçti.
Kelimeler azaldı,
bakışlar kaçmaya başladı.
Ve bir gün,
hiçbir şey olmamış gibi…
her şey bitmiş gibi davrandın.
Ne büyük bir gürültü koptu içimde,
sen tek kelime etmeden.
İnsan bazen en çok,
açıklanmayan gidişlere yeniliyor.
Çünkü bir neden olmayınca,
insan kendini neden yapıyor.
“Ben mi eksiktim?” diye soruyor,
“Ben mi fazla geldim?” diye.
-Ben fazla geldim biliyorum
Oysa şimdi anlıyorum…
bazı insanlar gitmez,
sadece kalamaz.
Ve kalamayan biri,
ne kadar kalmak isterse istesin,
eninde sonunda gider.
Sen de öyle yaptın.
Belki gitmek değildi niyetin,
belki gerçekten kalmak istedin bir zamanlar…
ama kalmak cesaret ister,
emek ister,
Dokuz Kez
Rüyamda seni gördüm
öyle gerçekti ki dokunsam uyanacağım sandım
gülüşün odamın duvarlarını aydınlatıyordu
sanki hiç kırılmamışız, hiç susmamışız gibi
ellerin saçlarımda dolaşırken zaman duruyordu
ve ben ilk defa hiçbir şeyden korkmuyordum
uyandığımda ise eksik bir cümle gibi kaldım
yarım, sessiz ve sana dönük
-Günaydın sevgilim
Bir gün hiçbir şey söylemeden gittin
ne bir açıklama bıraktın ardında ne bir iz
sanki bütün hikâyeyi ben uydurmuşum gibi
ben sana inanırken sen çoktan vazgeçmişsin
insan en çok konuşulmamış vedalara kırılıyor
çünkü içinde hep bir ihtimal kalıyor
ve ben o ihtimali kendime mezar yaptım
her gün biraz daha içine gömüldüğüm
-Hoşça kal sevgilim
Yağmur yağdı o gün
sokaklar senin adını fısıldıyordu bana
her damla biraz daha ağırlaştırıyordu içimi
ıslanmak istedim, belki seni unuturum diye
ama su sadece dışımı temizledi
içimdeki sana dokunamadı bile
insan bazen en çok yıkandığında kirli hissediyor
çünkü bazı izler sudan değil, sevgiden kalıyor
-İyi geceler sevgilim
Reklam