Zülâl

Vedalaşamıyorsan eskide kalırsın. Günümüz eskide kalmadığı için, sen bizimle günümüzde olamazsın. Geçmişi omuzunda her yere getiriyorsun. Sonra yoruluyorsun. Çünkü fazladan yük taşıyorsun. Ek dosyaların var. Bazen pat diye olur olmadık yerde düşüyor omuzlarından. Çünkü omzun acıyor. Her tarafa saçılıyor. Seni meşgul ediyor. Tüm enerjini tekrar onları toplamak için harcıyorsun. Döktüklerini. Sonra yine enerjin bitiyor. Çünkü eskiye harcamış oluyorsun. Bugüne bir şey kalmıyor. Üstüne çökünce de kaçıyorsun. Bugünü ıskalamış oluyorsun. Elinde yine eskiler kalıyor. İyice uzaklaşıyorsun. Bugüne yetişemedikçe eskiye daha sıkı bağlanıyorsun. Bugüne bağın zayıflıyor. Çünkü bağlanamıyorsun…
Sayfa 124·Kitabı okudu
İnsan ve Duygular
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Zaman aşırı kıymetli. Kıymetini bilmediğin her an, o anların intiharı.
Sayfa 115·Kitabı okudu
Alıntı
Taşları tavaf edip yakınlaşmak istiyorlar Sana, Taştan bile daha katı kalpli oldukları halde…
Sayfa 264
Galiba aşk, erkeğin doğasından ziyade kadının doğasına daha uygun. Çünkü kadınların tamamı aşık oldukları zaman kendilerini aşka kaptırıyorlar. Oysa bazı kibir ve gurur yapan erkekler kendine engel oluyor, aşkını belli ederse utanç verici duruma düşeceğinden korkuyor ve sevgili için her şeye boyun eğdiği zaman aşkın mümkün olduğunu bilmiyor.
Sayfa 190
1000k

Zülâl

, bir kitap okudu
Puan vermedi·192 syf.·
2024 1. kitabı
Falih Rıfkı Atay
8.5/10 · 14,8bin okunma