Düşünmek; insanların, mağara devrindeki gibi henüz birtakım toprak ve taş kovukları içinde yaşadığı ve hayvanları haşır neşir olduğu bu yerde düşünmek, bana bir ayıp gibi geliyor.
Biliyordum ki toprak katı ve zalimdir ve insan cinsi bozuk bir hayvandan başka bir şey değildir; Biliyordum ki insan hayvanların en kötüsü, en bayağısı ve en az sevimli olanıdır.
Evet, bilhassa en az sevimli olanıdır.
Dünyadan elini eteğini çekmiş bir kimse için Anadolu'nun bu ücra köşesinden daha uygun neresi bulunabilir? Ben, burada diri diri bir mezara gömülmüş gibiyim. Hiçbir intihar bu kadar şuurlu, bu kadar iradeli, bu kadar sürekli ve çetin olmamıştır.