Zeynep Uzun
@Zynpuzuni79
Mutluğun kokusu var mı?
Belki de bir portakal çiçeğinde gizlidir.
Yazmak benim için nefes almak gibi.
‘Portakal’ ilk romanım; ama kelimelerle yolculuğum çok daha uzun.
Okumak iyileştirir, yazmak dönüştürür.
Muhasebe / Yazar
Lise
Tekirdağ
Bakırköy
31 okur puanı
Şubat 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Portakal – Bir Yazarın Kendi Kitabının Dürüst İncelemesi
Bu kitabı yazarken büyük bir hikâye anlattığımı sanmadım.
Aslında sadece içimde yıllardır susan bir şeyi duymaya çalıştım.
Portakal; cesaretin değil, kaça kaça, saklana saklana bulunan bir cesaretin kitabı.
İyileşmiş bir kadının değil, iyileşmeye çalışmaktan yorulmuş bir kadının hikâyesi.
Birinin “güçlü ol” demesiyle değil, kimsenin görmediği yerde titreyerek toparlanmanın hikâyesi.
Kitabın bir yerinde şöyle bir cümle yazdım:
“Bazı hikâyeler insanı iyileştirmez; sadece ‘ben buradayım’ der.”
Bugün hâlâ okuduğumda içimden bir şey kıpırdıyor. Çünkü o cümle bana ait değil, benim geçmişime ait.
Portakal’da karakterlere süslü kahramanlıklar vermedim, mucize yaratmadım, kimseyi kurtarmadım.
Bazen bir okur, “Neden bu kadar gerçek? Karakterler bizden biri gibi.” diye soruyor.
Cevabı basit: Çünkü kurgu bile olsa gerçek duygudan kaçılmıyor. Bizden biri olmazsa gerçeklikten uzak olurdu.
Yazar olarak kendime en dürüst cümlem de şu olurdu:
“Portakal, yazarken beni iyileştirmedi. Ama sonunda içimde bir şeyin yerini değiştirdi.”
Bu kitap herkesin hikâyesi değil.
Ama kendi iç sesiyle kavga eden, geceleri düşünmekten yorgun düşen, çocukluğunu hâlâ sırtında taşıyan biri okursa…
İncecik bir yerinden dokunur.
Belki bu yüzden seviyorum Portakal’ı:
Kusurlarıyla, acısıyla, aceleciliğiyle, yer yer suskunluğuyla.
Aynı benim gibi.
Not: Bu inceleme reklam değil. Bir yazarın kendi hikâyesiyle hesaplaşması. 
Zeynep Uzun
Zeynep Uzun
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Her satırında bir terapinin yankısı var bu kitabın. Budayıcıoğlu, psikiyatrist kimliğini edebiyatla öyle incelikle harmanlıyor ki, bir hikâyeden çok bir iyileşme sürecine tanıklık ediyorsun.
Gerçek yaşanmış hikâyelerden yola çıkarak yazılmış olması, karakterlerin duygularını daha sahici kılıyor.
“Hayata Dön” aslında bir davet — kırılmış yanlarını fark etmeye, kendi iç sesinle yüzleşmeye, iyileşmeye davet.
Okurken kimi yerde sarsılıyorsun, kimi yerde “ben de böyle hissetmiştim” diyorsun. Özellikle terapist ile danışan arasındaki diyaloglarda insan kendini bir an o koltukta buluyor.
Budayıcıoğlu’nun sade ama derin dili, okuyucuyu yargılamadan, şefkatle içine alıyor.
Kısacası bu kitap, “yaşamak” kelimesinin anlamını yeniden hatırlatıyor.
Bazen bir kitap değil, bir aynadır okuduğun şey. Bu roman da öyle bir ayna.
️️️️️
Hayata dönmek isteyen herkese…
Zeynep Uzun
Zeynep Uzun