Zeynep

Gezinti
Kandilli'den Çubuklu'ya çıktık gezintiye; Yalnız kürek sadâsı gelen bir kayıktayız. Bizler mi vakti hoşca geçirmekteyiz bugün? Şüphem budur: Vakit mi geçirmektedir bizi”? Zihnim neden kapıldı bu sonsuz düşünceye? Bir yanda boşluğunda hudûd olmıyan semâ; Bir yanda daima uzayıp bitmiyen zaman. İnsan tezad içinde fikirler mırıldanır. Bâzan çöküntüler, kırışıklardan ürkeriz, Bâzan da neş'esizce: “Vakit geçmiyor” deriz. Silkin ve sakin ol! dedim, âvâre gönlüme. Artık kederli hisleri bir bir içinden at! Eylül ferahlığında giderken Çubuklu'ya, Geçmiş, geçen veya gelecek vakti duymadan. Âheste çek kürekleri mehtâb uyanmasın!
Sayfa 58·Kitabı okudu
1000Kitap
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
İnsan alemde hayal ettiği müddetçe yaşar.
Sayfa 56·Kitabı okudu
Alıntı
Rindlerin Ölümü
Hâfız'ın kabri olan bahçede bir gül varmış; Yeniden her gün açarmış kanayan rengiyle. Gece, bülbül ağaran vakte kadar ağlarmış Eski Sirâz'i hayal ettiren ahengiyle. Ölüm âsûde bahâr ülkesidir bir rinde; Gönlü her yerde buhurdan gibi yıllarca tüter. Ve serin serviler altında kalan kabrinde Her seher bir gül açar; her gece bir bülbül öter
Sayfa 54·Kitabı okudu
1000Kitap
Sessiz Gemi
Artık demir almak günü gelmişse zamandan Meçhule giden bir gemi kalkar bu limandan. Hiç yolcusu yokmuş gibi sessizce alır yol; Sallanmaz o kalkışta ne mendil, ne de bir kol. Rıhtımda kalanlar bu seyahatten elemli, Günlerce siyah ufka bakar gözleri nemli, Biçare gönüller! Ne giden son gemidir bu! Hicranlı hayatın ne de son matemidir bu. Dünyada sevilmiş ve seven nafile bekler; Bilmez ki giden sevgililer dönmeyecekler. Bir çok gidenin her biri memnun ki yerinden, Bir çok seneler geçti; dönen yok seferinden.
Sayfa 51·Kitabı okudu
1000Kitap
Kopmuşuz bizler o öz varlık olan manzaradan. Bahseder gerçi duyanlar bir onulmaz yaradan; Derler: İnsanda derin bir yaradır köksüzlük; Budur âlemde hudutsuz ve hazîn öksüzlük. Sızlatır bâzı saatler dayanılmaz bir acı, Kökü toprakta kalıp kendi kesilmiş ağacı. Rûh arar başka tesellî her esen rüzgârda.
Sayfa 29·Kitabı okudu
1000Kitap