Onu hep böyle düşünürdüm, yani hoş veya başka bir şekilde değil; yaklaşılması zor, az rastlanan ve çok zarif.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Prangaları bileğimize bağlayan şey, çocukken ifade etmemeyi öğrendiğimiz, sonra da farkına varmamayı öğrendiğimiz gerçek hislerimizle reel yaşantımız arasındaki kopukluktur.
Ana baba, çocuğun verdiği tepkilere (bağırma, üzüntü, öfke) dayanamadığı için ya bakışlarıyla ya da başka eğitim önlemleriyle çocuğun kendine özgü tepkiler vermesini engeller. Bu durumda da çocuk sessiz kalmasını öğrenir.
Evlatların Anne-Babaya Öfkesi, iyileşme SancısıdırAlıntı
İnsanın ruhsal sağlığının bozulmasına yol açan, yaşanan hayal kırıklıkları değil, bu hayal kırıklıklarından dolayı duyulan acının yaşanmasının ve ifadesinin yasak olmasıdır.
