Karanlığa geri dönmek zorundaydım, güneşe dayanamıyordum, sürüden ayrılmış bir hayvan gibi ümitsizdim, olabildiğince hızlı koştum ama şu düşüncelerden de bir türlü kurtulamadım: "Keşke onu da yanıma alabilsem! "
"Ama onun olduğu yerde karanlık hiç olur mu acaba? "
Görünen o ki ikimiz de birbirimizden şefkat bekliyoruz, ben sana bırak beni gideyim diyorum, sen de aynı şeyi, söylüyorsun ama bu gerçekleşmesi en korkunç şey.