Mustafa uludağ
@_1budala
"İstemeden varım, istemeden öleceğim. Olduğum şeyle olmadığım şey arasında, hayal ettiğim şeyle hayatın beni yaptığı şey arasında bir boşluğum..."
Şu anda okuduğu kitap
"Uyuyor.
Tuhaf bir kaderi olmasına rağmen yaşadı
Meleğini kaybedince ölüp gitti
İşler kendiliğinden olup bitti
Tıpkı gündüzün yerini gecenin alması gibi."
"Hâlâ saf bir çocuk var bu Nevzat'in yüreğinde." Yok, anneciğim, eskidendi o, çok eskiden, oğlunuzun o saf duyguları uzun zaman önce paramparça oldu, yumuşak kalbi taş gibi katılaştı.Dünya o kadar kötü bir yer oldu
ki maziyi özlüyor, bu nedenle geçmiş dostlukları abartıyor, eski arkadaşının yaptıklarını kabul etmekte zorlanıyor.
Millet birbirine sarılmayı unuttu, birbirinin gözünün içine muhabbetle bakmayı, birbirlerine sevgi duymayı, saygı duymayı. İnsanlar insan olmayı unuttu.