Üç sene geçti. en yakın iki mesai arkadaşımı evlatlarıyla toprağa verdiğim, amcamı yitirdiğim, ailemin iş yerinin yıkıldığı, şehrimin enkaza döndüğü, komşuların gözümün önünde bağıra bağıra enkazda öldüğü günün üzerinden üç sene geçti. bu şehri terk etmedim Antakyaya inandım Antakyaya tüm kalbimle bağlandım bir daha.. Yuvamı burada yeniden kurdum, aileme hayatta kalan dostlarıma burada yeniden sarıldım.. Acımız halen taze burada halen zor şartlarda yaşıyoruz yaşamaya çalışıyoruz ve direniyoruz direneceğiz. Tüm renkleriyle bu şehir yeniden ayağa kalkacak..
Bu kareler burada da her zaman paylaştığım çok güzel denilen kitaplığımız ve çiçeklerimiz bu güzellikler o gün bu haldeydi..