Çocuğu kendini ifade edebileceği Saygın bir ortamdan alıkoyan en temel etkenlerden biri ebeveynin çocuğa yönelttiği aşağılayıcı ve ürkütücü bakışlardır. Aşağılamalar içinde en derin iz bırakanı bakışlarla yapılan aşağılamadır.
Birçok ebeveyn çocuk ile saygın ilişkinin yetişkinlik yıllarında olacağını düşünüyor. Bu düşünce bile bir "koşul" içermektedir. Çocuk yetişkinlik yıllarında insan olmuyor ki, çocuk çocukken de insan. Bir ebeveyn ona küçük yaşta bile saygıdeğer davranabiliyorsa ileride çocuğunun saygın bir insan olduğunu görecektir.
Çocukta irade yoksa ortaya koyabileceği bir iş de yoktur. Karar verip bir işi yapma konusunda heyecanı da yoktur. İrade insan vücudundaki kemikler gibidir kemikler yok olursa insan bedeni bir et gibi yere yığılır kalır.
İçsel bir sızıdır duyabilmek. Gözler kapandığında sanki kalbin üzerinde ince bir sızı hissettirir duyabilme hali. Ancak bu "duyamama" hali son noktadır.