Atilla Yusuf Demir
@_AYD_
“Dost arıyorum! Etten ve kemikten olan ama senin gibi toprak kokan bir dost. Onunla konuşmak istiyorum, sesim sesine değsin, gönlüm gönlüne baksın, esen rüzgârın oynattığı yaprakların sesini beraber duyalım. Güneşin damla damla düştüğü ceviz ağacının o gölgesi bizim olsun. Ellerimiz kahverenginin her tonunda renkleninceye kadar ceviz kabuğu soyalım. Yüksek binaların yüksek gururlu insanlarından söz etmeyelim seninle, hızlı giden vasıtalar girmesin muhabbetimize, insanları konuşmayalım kötü yanlarıyla.
Uzun bir yolculuğa çıkalım mesela, insanları görelim. Dillerini bilmesek de gülelim onlarla tüm samimiyetimizle. İyilikten ve doğruluktan yana olan insanların yanına yolculuk edelim, savaşalım onlarla birlikte kötülere karşı, gözümüz korkmadan, kalbimiz ürpermeden, bileğimiz bükülmeden, kaybedeceklerimiz olsa dahi iyilikten yana olduğumuzu zihnimizin aydınlıklarından çıkarmadan tüm cesaretimizle hücum edelim kötülüğe. Zafer kazanmak önemli olmasın. Amacımız iyilikten tarafta olduğumuzu, insanca kalmayı öğretebilmek olsun.
Ve ölebilelim bu yolda dost, iyilik için savaştık “öldük” diyebilelim. Çünkü sende bilirsin ki ölüm yeni bir başlangıçtır sonsuzluğa. Sonra ağlayabilelim, sende takdir edersin ki ağlamak önemlidir. Hani beraber okumuştuk ya o kitapta “ağlayabilirseniz, anlayabilirsiniz”. Anlamak için benliğimizde idrak yollarımızdaki engelleri aşk ve şevkle kaldırabilmek için ağlayalım. Ağlamalarımızın bir manası olsun. Gözyaşlarımızı silelim karşılıklı, ayağa kalkalım sağlam bir şekilde ve yolculuk edelim.
Yetim coğrafyalara gidelim seninle. Yetim coğrafyaların yetim çocuklarının başlarını okşayalım, onlara yetimliklerini unutturalım. Kitap okuyalım seninle, okuduklarımızı anlatalım insanlara. Şiirler yazalım beraber kardeşlik türkülerine dönüşsün yazdıklarımız.
Atilla Yusuf Demir isimli okura yanıt verildi
Atilla Yusuf Demir
yûsuf ara ara
“Dost arıyorum! Etten ve kemikten olan ama senin gibi toprak kokan bir dost. Onunla konuşmak istiyorum, sesim sesine değsin, gönlüm gönlüne baksın, esen rüzgârın oynattığı yaprakların sesini beraber duyalım. Güneşin damla damla düştüğü ceviz ağacının o gölgesi bizim olsun. Ellerimiz kahverenginin her tonunda renkleninceye kadar ceviz kabuğu soyalım. Yüksek binaların yüksek gururlu insanlarından söz etmeyelim seninle, hızlı giden vasıtalar girmesin muhabbetimize, insanları konuşmayalım kötü yanlarıyla.
Uzun bir yolculuğa çıkalım mesela, insanları görelim. Dillerini bilmesek de gülelim onlarla tüm samimiyetimizle. İyilikten ve doğruluktan yana olan insanların yanına yolculuk edelim, savaşalım onlarla birlikte kötülere karşı, gözümüz korkmadan, kalbimiz ürpermeden, bileğimiz bükülmeden, kaybedeceklerimiz olsa dahi iyilikten yana olduğumuzu zihnimizin aydınlıklarından çıkarmadan tüm cesaretimizle hücum edelim kötülüğe. Zafer kazanmak önemli olmasın. Amacımız iyilikten tarafta olduğumuzu, insanca kalmayı öğretebilmek olsun.
Ve ölebilelim bu yolda dost, iyilik için savaştık “öldük” diyebilelim. Çünkü sende bilirsin ki ölüm yeni bir başlangıçtır sonsuzluğa. Sonra ağlayabilelim, sende takdir edersin ki ağlamak önemlidir. Hani beraber okumuştuk ya o kitapta “ağlayabilirseniz, anlayabilirsiniz”. Anlamak için benliğimizde idrak yollarımızdaki engelleri aşk ve şevkle kaldırabilmek için ağlayalım. Ağlamalarımızın bir manası olsun. Gözyaşlarımızı silelim karşılıklı, ayağa kalkalım sağlam bir şekilde ve yolculuk edelim.
Yetim coğrafyalara gidelim seninle. Yetim coğrafyaların yetim çocuklarının başlarını okşayalım, onlara yetimliklerini unutturalım. Kitap okuyalım seninle, okuduklarımızı anlatalım insanlara. Şiirler yazalım beraber kardeşlik türkülerine dönüşsün yazdıklarımız.
Atilla Yusuf Demir
Ben hazırım dost 😁
Puan vermedi·192 syf.·
2025 6. kitabı
Bazı kitaplar vardır yıllarca okuyacağım ama biraz popülerliği azalsın sakin sakin ilerleyeyim diye düşünürsünüz. Maalesef ki hiçbir zaman o vakit denk gelmez Bismillah diyip zamansal bir kayma yapıp okumaya başlarsınız. Benim için de Simyacı öyle bir kitap. Bir çoban olan Santiago koyun sürüsüyle gayet huzurlu bir yaşam sürer. Tabii ki bundan önce bir rahip olma hayali ile ona yön çizmeye çalışan babasına ben dünyayı gezmek bu şehir dışındaki yerleri görmek tanımak istiyorum diyince babasının da ancak çobanlar bizde başka yaylara şehirlere gider biz burada huzurluca yaşarız demesiyle delikanlının çoban olmaya karar vermesinden sonraki boyuttur çobanlık serüveni. Kendi Menķıbesini bulma yolculuğuna çıkmadan ve çölde tanıştığı Fatıma isili bir çöl kadınına gönlünü kaptırmadan aylar önce bir rüya görür rüyasında sürekli piramitlerin altında bir hazine var onu bul diye telkin edilir bu yolculuk onun kendi menkıbesini bulmasına ve yolculuğunun daha da derinleşmesine vesile olacaktır ,bizi de bu hikâye ile alıp götürecektir...
Atilla Yusuf Demir
Bizi de alıp götürdü...