Bu dünyadaki tüm acılar bir tür ayrılıkla başlad. Bizim bu hayata ve bu dünyaya gelişimiz bile bir ayrılış. Kaynak' tan aynlıyoruz, özümüzden ayrılıyoruz, sonra annemizden, sonra kendimizden, sonra korktuğumuz şeylerden, sonra sevdiğimiz şeylerden ayrilıyoruz. Ta ki kendimizi yalnızlık kefeniyle sarmalanmış bulana kadar,...
Ayrılik ile dünyaya geliyoruz ki yolumuzu bulup tekrar bağ kurmaya başlayalım. Ne zaman acıyla karşılaşsak kendimizi bir yol ayrımında buluyoruz. Neyi seçeceğiz? Kendimizi kapatmayı ve böylelikle daha da fazla ayrışmayı mı yoksa kendimizi açıp kendimizle ve çevremizdeki dünyayı oluşturan her seyle bir araya gelmeyi mi?
Her an, bir açılma ya da kapanma seçimidir. Her an, bir ayrişma ya da bağ kurma seçimidir. Açilmayı seçmiş insanlar bulun. Bağ kurmayı seçmiş insanları bulun. Ve onlarin bu dünyada sizinle el ele yürümesine izin verin. Bağ kuracak kadar cesur olun. Sevecek kadar cesur olun.