...ben nerede başladığımı ve bir başlangıcımın olup olmadığını bilmiyorum, ama nerede bittiğimi ve bir sonumun olup olmadığını da bilmiyorum. İşte, beklenmedik biçimde burada sıkışıp kaldım, olduğum yerde, bu bedende, bu belirsizlik içinde sıkıştım ve buradan çıkamayacağımı, bu belirsizlikten kurtulamayacağımı sanıyorum. Şimdi bu haldeyim.
"Her günün sonunda bir ağırlık hissediyorum, işte buramda, kalbime yakın ve benzer bir taş buluyorum. Ne olabilir ki bu? Mavi, kırmızı, sarı, yeşil... Sayısız taş birikti."
Sivrisinek taşı kokladı.
"Bunlar senin arzuların, Cimşer, taşa dönüşmüş dileklerin."