ARMAĞAN
@_Armagan_
Anlayışın yalnız çokluğunun değil, kendisinin bile hastalık olduğuna dair güçlü bir inancım var.
Şu anda okuduğu kitap
Maycomb İlçesi şerifi haricinde, mahkemenin tanıkları ifadelerinden şüphelenmeyeceğinize, tüm zencilerin yalan söylediği, tüm zencilerin temel olarak ahlaktan yoksun yaratıklar olduğu ve hiçbir zenci erkeğe kadınlarımızın yanında güvenilemeyeceği gibi korkunç bir varsayımı kabul edeceğinize dair küstahça bir özgüvenle sizlerin, yani bu mahkemenin karşısına çıktılar. İnsanların ne kadar dar fikirli olduğunu kanıtlayan bir varsayım bu.
Sayfa 260
Reklam
Yine aklımda bugün sen varsın,
Yine derdinle hayalim hasta.
Bürüsün kalbimi derdin sarsın;
Bir ümit var bu tükenmez yasta.
Bir yaram var! Ona merhem vurman,
Bir hayaldir ki gönülden taşıyor.
Ayırırken bizi yollar ve zaman,
Sana kalbim daha çok yaklaşıyor.
Nerde bilmem o geçen günlerimiz?
Artık onlar yeniden gelmeyecek.
Nerde kırlar, uzayan yol ve deniz,
O öten kuş, o güzel pembe çiçek?
Göklerin ziyneti mes’ut kuşlar
Ötüşürlerdi yağarken yağmur.
Şimdi onlarda melul olmuşlar,
Çünkü artık ne ışık var, ne de nur.
Dinledik rüzgarı sessiz sesssiz
Okuyorken bize bir gamlı kitap.
Suya çizmişti gümüşten bir iz,
Yükselirken gece dağdan mehtap.
Şimdi hülyaya gömülmüş ölüyüm;
Ne gelen var, ne giden var, ne soran.
Izdırap yaylasıyım gam çölüyüm;
Esiyor sadece gönlümde boran.