Fakirliğiyle övünen Efendimizin adını ağızlarından düşürmüyorlar belki ama fakirlikten, hatta fakir İlallah (Hakk'a muhtaç) hale düşmekten korktukları kadar hiçbir şeyden korkmuyorlar.
Korkuları onları rıza lokmasını ağzına almaktan men ettiği için dilsiz kalıyorlar. Gönlün hakkını vermiyorlar, hakka, hakikate ve dahi "kendilerine" muhtaç (fakir) olacaklarına hiç inanmıyorlar. İşte gafletin bedeli bu. kendini kendi kendine fakirliğin erdemlerinden mahrum etmenin bedeli!
Evet,her ne istersen kendinden iste.Çünkü bunun yolu sensin ve menzil sensin.
İnsanın, hele hele modern insanın kendini özlemesi, kendinden yine kendine kaçması,kendiyle hemhâl olması,kendiyle kendi hakkında sohbet etmesi,sohbeti kendiyle,kendi için ve kendine yapması ne kadar zor görünüyor.