B. AŞIK
@_B_A_
Zaten muhitimden uzak duruşumun, vahşiliğimin bir sebebi de kitaplarda tanıştığım ve benimsediğim insanları muhitimde bulamayışım değil miydi?
46 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
- beş para etmez bir şiir.
- ben yazdım bunu. Şakadan yazdım, çünkü şiir yazmayı esasen en aşağılık bir iş sayarım. Gene de şiirim güzel. Benim şiirimde fikir var. Sizde insanlık denen şeyden eser yok, kölecisiniz.
- Bilmiyordum. Bileydim bunları söylemez, överdim şiirinizi... Şairler hep sinirli olur.
(Karamazov Kardeşler) Dostoyevski
18. yy da ihtiyar bir günahkar,
Tanrı olmasaydı onu icat etmemiz gerekecekti... diye bir hikmet savurmuş.
İnsan gerçekten Tanrıyı icat etti. İşin garip, şaşmaya değer yanı, Tanrının gerçekten var olması değil, böyle bir fikrin, Tanrı ihtiyacı fikrinin, insan gibi vahşi, zararlı yaratığın kafasında yer edebilmesi... Bu derece kutsal, duygulandırıcı, yüksek ve insana onur veren bir düşüncedir bu. Bana gelince, insanın mı tanrıyı, Tanrının mı insanı yarattığı üzerine düşünmemeye karar vereli çok oldu.
"Toplu olarak insanları sevdikçe kişilere karşı sevgim o oranda azalıyor. Hayalimde, olanca tutkumla insanlığa hizmet etmeyi kurduğum çok olmuştur, gerekirse bu uğurda kendimi feda edebilirdim. Gelgelelim, kimseyle aynı odada iki gün bile geçiremem; bunu deneylerimden biliyorum. Bana yaklaşan kimse kişiliğimi eziyor, özgürlüğümü sınırlıyormuş gibi geliyor bana.
...............
Ama kişilere nefretim artıkça genel olarak insanlığa sevgim o oranda artıyordu."
( Karamazov Kardeşler)Dostoyevski
Puan vermedi·74 syf.·
4 saatte okudu
·2020 16. kitabı
