İstanbul'da Boğaziçi'nde
Bir fakir Orhan Veli'yim
Veli'nin oğluyum
Tarifsiz kederler içinde
Urumelihisarı'na oturmuşum
Oturmuş da bir türkü tutturmuşum
İstanbulun mermer taşları
Başıma da konuyor, konuyor aman martı kuşları
Gözlerimden boşanır hicran yaşları
Edalı'm,