"İnsanı insan yapan şeyler haricinde hiçbir şey insana ait değildir. Bu tür eylemler insanın ihtiyacı olarak adlandırılamaz, ne insanın doğasına uygundurlar, ne de onu tamamlarlar. Dolayısıyla bunlar ne bizim amacımızdırlar, ne de amacımızın hedefi olan iyiye aittirler."
Öncelikle bu kitabı okuma nedenim Cicero gibi benim de beni içine hapseden duygularımdan kurtulmak içindi.
Eh az çok yardımcı oldu diyelim. Cicero kızının genç yaştaki ölümünden sonra inzivaya çekilir ve ruhunu tahrip eden bu duygu durumundan kurtulmak için duyguları sınıflara ayırır. Farklı felsefi görüş okullarının duygular konusunda görüşlerini ele alır, karşılaştırır, tutarlı ve tutarsız yönlerini bizlere gösterir. Tabii kendisi de bu karşılaştırmadan Stoacıların görüşlerini benimser. Yanii duygular insan ruhundan sökülerek çekip alınırsa şayet insanın mutlu ve huzurlu olacağını söyler. Bunun da akıl sayesinde mümkün olacağını belirtir.