bifehvâ
@_Dareyn
’ع
T A W H E E D
HAK BİRDİR, BATIL ÇOKTUR..
(onlar dinlerinin aslını bilmeyince bizim onlara yeni bir din getirdiğimizi zannettiler)
Her hâl geçicidir.
192 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Davette nelere dikkat etmeliyiz:
l. Davet ettiğimiz ilkelere önce kendimiz inanmalıyız
ll. İslam sadece hakkı bil hakka tabi ol demek değildir. İslam batılı bilip batıldan içtinap etmesi emredilen bir dindir.
lll. Bildiğimiz ve öğrendiğimiz her şey amelimizde de olması gerekir.
lV. Mümin, kişiye değil sözün doğruluğuna bakar doğruyu söyleyen düşmanları bile olsa alır ama yanlışı söyleyen mümin kardeşi de olsa kabul edilmez.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Puan vermedi·160 syf.·
2023 62. kitabı
“..Kim benim sünnetimden (yaşama tarzımdan) yüz çevirirse bendendeğildirdeğildir” ” (Buhârî, Nikâh 1; Müslim, Nikâh 5).
“Dinin elden çıkışı sünnetin terkiyle başlar. Halat nasıl lif lif kopup parçalanırsa, din de sünnetin birer birer terkiyle ortadan kalkar parçalanırsa, din de sünnetin birer birer terkiyle ortadan kalkar”
” (Dârimî,Mukaddime 16).
“Dâvanızı bana getiriyorsunuz, ben ancak bir beşerim. (Kimin haklı olduğukonusunda) bana bir vahiy gelmiş değildir. Vahiy gelmeyen konularda ben
konusunda) bana bir vahiy gelmiş değildir. Vahiy gelmeyen konularda benancak re’yimle hükmediyorum. Olur ki biriniz, diğerine nisbetle delilini daha
ancak re’yimle hükmediyorum. Olur ki biriniz, diğerine nisbetle delilini dahatesirli anlatır, daha iyi ortaya koyar, ben de onu haklı zannederek lehine
tesirli anlatır, daha iyi ortaya koyar, ben de onu haklı zannederek lehinehükmederim. Her kime kardeşine ait bir hakkı hükmeder, verirsem, sakın onu
hükmederim. Her kime kardeşine ait bir hakkı hükmeder, verirsem, sakın onualmasın. Ben ona bir ateş parçası vermiş olurum”almasın. Ben ona bir ateş parçası vermiş olurum” (Ahmed İbni Hanbel,
(Ahmed İbni Hanbel,MüsnedMüsned, VI, 307, 320; Buhârî, Ahkâm 20).